İsmail Türel Kimdir?

1954 yılında Burdur- Karamanlı‘da doğdu. İlk ve Ortaokulu Karamanlı’da bitirdikten sonra liseyi Burdur’da tamamladı Isparta Eğitim Enstitüsünü bitirdi. Uzun yıllar sulu boya çalıştı. Daha sonra diğer tekniklerde de eser üretmeye başladı. Akriliğin olanakları kendisiyle örtüştüğü için son yıllarda yoğunlukla akrilik çalışmaya yöneldi. Konularını genellikle yaşadığı ortamdan seçmekte, hayvan figürleri ve doğa çalışmaları kendisini çekmektedir.

Özellikle son yıllarda yoğunluk kazanan sanat faaliyetlerini Akdeniz bölgesinden yeni yeni Türkiye geneline taşımaktadır. Antalya Güzel Sanatlar Derneği GÜSAD üyesidir. Üç Renk Sanat Evi adlı atölyesinde çalışmalarını sürdürmektedir.

İsmail Türel Sergileri:

1998 Devlet Güzel Sanatlar Galerisi BURDUR

1999 Devlet Güzel Sanatlar Galerisi BURDUR

2002 Devlet Güzel Sanatlar Galerisi ESKİŞEHİR

2003 AYDIN KANZA Sanatlar Galerisi ANTALYA

2004 Müze Sergi Salonu ANTALYA

2006 Devlet Güzel Sanatlar Galerisi ANTALYA

2006 Milli Piyango Talih Kuşu Sanat Galerisi ANKARA

2007 Vakıfbank – İstanbul

2008 Altanay Sanat Galerisi – Ankara

2008 Artform 4. Sanat Fuarı (Soyut Galeri) – Ankara

2010 Konak Belediyesi – İzmir

2010 Çağsal Sanat Fuarı (Desti Sanat Galeri) – Ankara

2011 Sanko Sanat Galerisi – Gaziantep

2011 Artistanbul TÜYAP – İstanbul

Karamanlı.Biz olarak hemşehrimizin çalışmalarıyla gurur duyuyor, başarılarının devamını diliyoruz.

Çalışmalarından Örnekler:

2 views

Sokaktan birini durdurup “Anason deyince aklına ne geliyor?” diye sorsanız,  size ilk söyleyeceği şey muhtemelen “rakı” olacaktır. Aslında insanlar bütünüyle haksız da değiller. Zira ülkemizde yetiştirdiğimiz anasonun yüzde 70-80′lik büyük bir kısmı rakı yapımında kullanılır. Kalan diğer kısmı ise ilaç yapımında, tatlılarda, köpek mamalarında kullanılıyor.

Şifalı bitkiler satan aktarlarda da anasonu görmeniz mümkün. Çünkü anason sağlığımız açısından faydalı bir ürün.

Anasonun Faydaları:

Anne sütü arttırıcı: Anason tohumu öğütülüp balla macun yapılıp yenir, anason tohumu kaynatılıp balla tatlandırılarak içilmeye devam edilir.

Gaz söktürücü: Anason tek başına ya da naneyle beraber kaynatılıp balla tatlandırılarak içilmeye devam edilir.

Bebeklerde diş çıkarırken: 50 gr anason, 500 gr su ve 150 gr zeytinyağı karıştırılıp su uçana kadar kaynatılır. Kalan yağ süzülüp saklanır. Bu yağla bebek diş çıkarırken pamukla diş etlerine sürülür, sancısı, ağrısı kesilir, diş de çabuk çıkar.

Sindirim kolaylaştırıcı: Anason, kimyon, nane ile beraber kaynatılıp balla tatlandırılarak içilmeye devam edilir.

Bağırsak kolikleri: Anason tohumu, kekik ile beraber kaynatılıp balla tatlandırılarak içilmeye devam edilir.

Mide bulantısı: Anason tohumu, nane ile beraber kaynatılıp içilir.

Tıkanıklık açıcı: Anason tohumu kaynatılıp balla tatlandırılarak içilmeye devam edilirse böbrek, mesane, karaciğer ve dalaktaki tıkanıklıkları açar.

Bronşit, öksürük balgamı: Anason tohumu kaynatılıp balla tatlandırılarak içilmeye devam edilir.

Astım, nefes darlığı: Anason tohumu biberiye ve sinirli ot kaynatılıp balla tatlandırılarak içilmeye devam edilir.

Ağız kokusu: Anason tohumu çiğnenir.

Uykusuzluk: Anason kaynatılıp balla tatlandırılarak gece yatmadan 1 saat evvel içilir.

İltihap kurutucu: Anason tohumu kaynatılıp balla tatlandırılarak içilmeye devam edilir.

Anasonun Zararları ve Yan Etkileri:

Anason çok miktarda kullanılırsa uyuşukluk, baş ağrısı ve görme zorluğuna neden olabilir. Günde 5 gr kadar alınmalıdır. Fazla alınırsa ve uzun süre kullanılırsa dolaşımın yavaşlamasına ve vucudun çalışamaz duruma gelmesine sebep olabilir.

2 views

Karamanlı‘da yetiştirilen tarım ürünlerinden biri de anason’dur. Yöremizde eskiye nazaran üretimi azalmıştır. Üretimi zor, narin bitkiler arasındadır. Bütün bir senelik emeğinizi, bir saatlik yağmur heba edebilir. Hasat zamanında biçilen anasona yağmur tanelerinin değmesi, anasonun rengini koyulaştırarak değerini düşürür. Gelin Karamanlımızda yetiştirdiğimiz ürünü biraz daha yakından tanıyalım.

Anason Nedir?

Gövdesi dik, maydanozgillerden, çok dallı ve tüylü bir bitkidir. Diğer isimleri; raziyane, enison ve nanahan‘dır. Yaprakları uzun saplı ve yuvarlaktır, beyaz renkte çiçek açar. Kırlarda yetişir, ayrıca bahçelerde de yetiştirilmektedir.  Anavatanı Akdeniz’dir.

Anasonun Kullanım Alanları Nerelerdir?

En büyük oranda içki yapımında kullanılmaktadır. Bunun yanında vücut ısısını arttırıcı, solunumu kolaylaştırıcı, uyku getirici ve ağrı dindirici özelliklerinden dolayı tıp ve eczacılıkta da kullanılmaktadır. Kek ve çörek gibi gıda maddelerinde katkı maddesi olarak kullanıldığı gibi diş macunu yapımı gibi bazı sanayi kollarında da kullanılmaktadır.

Anasonun İklimi ve Toprak İstekleri Nelerdir?

Anason sıcak ve güneşli iklimi sever. Rutubetli iklimden, çiçeklenme devresindeki yağışlardan, kuru ve sıcak esen rüzgarlardan oldukça zarar görür. Rüzgar zararını önlemek için kuzeyi kapalı yerler tercih edilmelidir. Besin maddelerince zengin, çabuk tavagelen, tavını koruyan, havalanabilen gevşek geçirgen topraklarda kolay çimlenir, büyüme ve gelişme hızlı olur.

Anasonun Tarla Hazırlığı Nasıldır?

Anason ekilecek tarla sonbaharda bir veya iki kere derin olarak, ekimden önce de gerekiyorsa bir kere yüzlek sürülmelidir. Ekim öncesi sürümden sonra diskaro veya benzeri bir aletle yüzlek işleme ile tohum yatağı hazırlanır. İyi hazırlanmış tohum yatağı anason tohumlarının çimlenmesi ve çıkışı için gereklidir.

Anason Ekimi ve Yetiştiriciliği Nasıldır?

Anason ekimi, ılıman iklimlerde ilkbaharda mart-nisan aylarında, daha sıcak bölgelerde ise sonbahar veya iklimin uygun olduğu kış aylarında yapılabilir. Ekim serpme veya sıraya yapılabilir. Ancak sıraya ekim, yabacı ot mücadelesi, hasat ve ilaçlama gibi bakım işlerinde mekanizasyona olanak sağladığından tercih edilmelidir. Serpme ekimde ise tarlaya tohumun homojen dağıtılması söz konusu olmadığı gibi, ekim derinliği de ayarlanamadığından derin düşen tohumlar çıkmaz, yüzeyde kalanlar ise çimlenemez. Sıraya ekim mibizerle yapılabilir. Sıra arası mesafe makine parkındaki mevcut olanaklara göre ayarlanabilmekle beraber 45cm sıra arası ve 1-2 kg/da tohum atılması tavsiye edilir. Ekimden 2-3 hafta sonra anason çıkışları başlar. Çıkış öncesi yağmur yağması durumunda toprak yapısına bağlı olarak toprak yüzeyinde kaymak tabakası oluşabilir. Anason kaymak tabakasına karşı oldukça hassas olup, bu tabaka anason çıkışını engeller. Bu durumda anason çıkışını sağlamak için kaymak tabakası kırılmalıdır. Anason çıkıştan sonra yabancı otlara oranla oldukça yavaş geliştiğinden, bu devrede yabancı ot mücadelesi çok önemlidir ve ihmal edilmemelidir.

Anason verim ve kalitesini doğrudan etkileyen uygulamalardan birisi de gübrelemedir. Özellikle azotlu gübre miktarı çok önemlidir. Yüksek dozdaki azot, bitkinin yeşil aksamının artmasına ancak tane bağlama ve uçucu yağ oranlarının düşmesine neden olmaktadır. Gübre ihtiyacını belirlemek için en emin yol toprak analizi yapılmasıdır. Anasonda toprak altı gübresi olarak uygulanmak üzere saf madde olarak dekara 5 kg azot, 5-7 kg fosfor ve 8-10 kg potasyum isabet edecek şekilde gübreleme yapılmalıdır.

Anason kazık köklü olmasına rağmen, kökleri fazla derine gitmez. Bu yüzden gelişme döneminin başlangıcında sulama gerekebilir. Ülkemizde kültürü yapılan anason populasyonlarının suya duyarlılıkları farklı olup, Çeşme anasonu diğer populasyonlara göre kurağa oldukça dayanıklıdır.

Anasonun fazla hastalık zararlısı olmamakla beraber, yetiştiriciliğin yapıldığı yıldaki iklim koşullarına ve üst üste anason ekilmesine bağlı olarak halk arasında mantar hastalığı olarak bilinen Macrophimina phaseoli ve anason güvesi zararı görülebilir. Bu durumda Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’nın ilgili birimlerine başvurulmalı ve ekim nöbeti uygulamaya özen gösterilmelidir.

Hasat ana çiçek dallarındaki tanelerin kahverengileşmeye başladığı devrede yapılmalıdır. Ege Bölgesi’nde anason hasadı temmuz başında, daha sıcak bölgelerde ise daha erken devrede yapılmaktadır. Taneler olgunlaştıkça kolayca döküldüğünden, hasatta geç kalınmamalıdır. Hasat bitkileri yolma veya dipten biçme şeklinde yapılmaktadır. Hasat edilen bitkiler demetlenerek kurutulur ve harman edilir. Anason demetleri kurutulmaları esnasında, yağmura maruz kalmaları durumunda, anason tanelerinde renk kararmakta ve kalite düşmektedir.

Anasonda dekara verim ekolojik koşullara, yetiştirme tekniğine ve kullanılan tohumluğun kalitesine bağlı olarak 45-110 kg arasında değişmektedir.

3 views

Sipsi Nedir?

Sipsi, Türk Halk Müziğinin nefesli çalgıları içinde en küçük tiz sese sahip olan çalgılardan biridir. Başta Burdur olmak üzere “Teke Yöresi”ne özgü müzik aletlerinden biridir. Kökeninin Orta Asya olduğu, burada “sıbızgı” olarak anılan eski bir Türk çalgısı olduğu söylenmektedir.

Sipsinin Özellikleri Nelerdir?

Burdur Teke bölgesi içerisinde en zengin müzik kültürüne sahip olan bir ildir. Teke yöresi müziklerinde de sipsinin ayrı bir yeri ve önemi vardır. Sipsi tek olarak çalındığı gibi bağlama ve cura ile birlikte de çalınmaktadır.

Sipsi denilince ilk akla gelen yer Burdur ili, Altınyayla (Dirmil) ilçesidir. Sipsinin en iyi icracıları da, Dirmil ve çevre köylerinde yaşayan ustalardır. Ali TEKİN, Mehmet Ali KAYABAŞ ve İsmail EVCİL bugün yaşayan en usta sipsi sanatçılarıdır.

Sipsi 15–47,5 cm uzunluğunda ince bir kamıştan yapılır. Tek parça veya iki ayrı parça halinde olabilir ama iki parçalı sipsiler daha yaygın ve kullanışlıdır. Sesin çıkmasını sağlayan ağızlık kısmına cukcuk, elle kavranılan bölüme çısçıs,kamışın en sonuna konulan parçaya ise tıstıs, gövde kısmına da gödlek denilmektedir bazı bölgelerde gövde kısmına gövde kısmı denir. Çam dallarının filizlerinden, söğüt dallarından, içi boş ot ve çavdarlardan ve kartalın kanat kemiğinden yapılan sipsilere de rastlanılmaktadır. Üstte 5, altta 1 olmak üzere toplam 6 deliklidir. Ses alanı yaklaşık 1 oktavdır ve diğer nefesli çalgılarda olduğu gibi sipside de akort yapılamadığından değişik boyda sipsiler kullanılır. Daha çok bir eşlik çalgısıdır ve gurbet havaları, zeybekler, Teke havaları gibi ezgileri çalarken cura bağlama, üç telli, kabak kemane gibi çalgılarla güzel bir uyum oluşturur.

1 views

İnsan hayatının en güzel ve anlamlı anlarından biridir, bebek beklemek. Anne ve baba adayı başta olmak üzere, bütün aileyi tarif edilemez bir mutluluk sarar. Çevredeki eş dost ve babaanne yardımıyla doğacak bebeğin giysileri büyük bir heyecanla hazırlanır. Bebeğin doğumundan sonra, halen devam ettirdiğimiz bir çok adetimiz vardır. Bunlardan biri de; Çocuk Tuzlama Geleneği‘dir.

Bebekleri tuzlama; eskiden beri süregelen geleneklerimizden bir tanesidir. Ülkemizin bir çok yerinde ve yöremiz Karamanlı civarında, ister kız ister erkek olsun göbeği düşen bebekler tuzlanır. Çocuğun göbeğinin düşmesi, doğumundan yaklaşık 10-15 gün sonraya tekabül eder.

Bebek tuzlamada yöresel farklılıklar bulunmaktadır. Kimi yörelerde sadece banyo yapacağı suyun çine birkaç kaşık tuz atılır. Kim yörelerde ise bebeğin her tarafına tuz sürülür. Bebekleri tuzlamanın amacı; büyüyünce teninin kokmasını engellemek ve vücudunda oluşacak pişiklere önlem almaktır.

Çocuk Nasıl Tuzlanır?

Tuzlamaya çocuğu yıkamakla başlanır. Çocuğun her tarafı güzelce yıkandıktan sonra, çocuk temiz bez üzerine yatırılır. Tülbentten geçirilmiş tuz vücudun her tarafına geçirilir. Göz, kulak, ağız, burun dahil olmak üzere tuzlanır. Ağzına da karanfil ekilir, nedeni çocuğun ağzı kokmasın diyedir. Çocuk üzerinde tuzlanan beze sarılır, 5-10 dakika süreyle bekletilir. Daha sonra tekrar temiz su ile yıkanır. Yıkanan suyun içine bir bardak pekmez ve süt konulur. Pekmez ve sütün konulmasının nedeni, çocuğun teninin yumuşak olması içindir. Çocuk tuzlamaya akraba ve komşular çağırılır, yemek verilir.  Tuzlamaya gelenlerin, çocuğu tuzlayana para vermesi adettendir.

Çocuk Tuzlamak Doğru Mudur?

Yapılan araştırmalara göre uzmanlar çocuk tuzlamanın yanlışlığı üzerinde duruyorlar. Çocukların ter bezlerinin ergenlik çağında gelişmeye başladığını belirten araştırmacılar, kokmasın diye çocuğu tuzlamanın ciddi hastalıklara sebep olabileceğini de ekliyorlar. Tuzlanan bebeklerde önemli boyutlarda su kaybı, kandaki tuz oranının yükselmesine bağlı havale geçirme, tansiyonun yükselmesine bağlı beyin kanaması, böbrek yetmezliği gibi ciddi sorunlar görülebilmektedir. Göbeğe tuz dökülmesi sonucu kana mikrop karışması ve nadiren olsa da tetanos görülebilmektedir. Tuzlamanın bir diğer olumsuz sonucu ise deri üzerindeki kimyasal tahrişe bağlı cilt reaksiyonu ve pişiklerin oluşmasıdır.

24 views

Teke Zortlatması Nedir?

Teke, keçinin erkeğine verilen isimdir. Zortlatma ise, hayvanı şahlandırma kızdırma anlamında kullanılır.

Teke Zortlatması, Teke Yarımadası (Antalya, Muğla, Burdur) olarak bilinen yöreye özgü bir halk oyunudur. Teke zortlatmasının doğuş yeri, genellikle yörüklerin yaşadıkları dağlık, Teke Yöresidir. Sonbahar mevsimi keçilerin çiftleşme mevsimidir. Bu mevsimde erkek tekeler, hoplayıp zıplayarak dişilere kur yaparlar. Tekenin bu hareketleri oyuna ilham kaynağı olmuştur.

Kısacası “Teke Zortlatması” bir yöreye ait oyudur. Başrollerde “tekeler ve keçiler” vardır.

“Sipsi” denilen nefesli bir çalgıyla oynana zortlatma, Anadolumuzun motiflerinden biridir. Daha çok kalabalık gruplarla oynanan zortlatma, eğlenceli melodilerle süslenmiştir. 9/16′lık ölçüyle çalınan, hızlı oyunlardır. Başlıca figürler: tekil yürüme, çiftli yürüme, tekil dönme, çiftli dönme, tam dönme ve dönmedir.

En bilinen Teke Zortlatması oyunu, Kıraç’ın seslendirdiği “Yayla Yolları” türküsüdür. “Şu Dirmil’in çalgısı“, “Goca çamın gürlemesi dal ilen“, “Cemilem“, “Ak fasülle oldu mu?“, “İlimonum sulandı“  teke zortlatmasına verilebilecek örnekler arasındadır.

Ayrıca 15 Eylül 2005’de,“En Kalabalık Halkoyunları Gösterimi” için Guinness Rekorlar Kitabı’na aday olan “Teke Zortlatması”  Burdur’daki rekor denemesi, 20 bin 328 kişinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Fakat Guinness evrensel bir dans olmadığı iddiası ile rekoru kabul etmemiştir.

23 views

Kömbe, yurdumuzun hemen her bölgesinde yapılan bir börek çeşididir. Sabah kahvaltılarında, ikindi çaylarında yiyebileceğiniz kömbeye, haşhaşla yapılan bir ekmek de diyebiliriz.

Eskiden, bayram günleri ve arefelerde evlerde komşularla birlikte toplanarak kömbe yaparlar ve ‘hayır’ olarak dağıtılırmış. Giderek yozlaşan kültürümüzde bu geleneğimizi de yitirmeye yakınız. Unutulmaya yüz tutan bayram kömbeleri, şuan sadece bazı köylerimizde devam ettirilmeye çalışılmaktadır.

Burdur yöresi ve Karamanlı‘nın  geleneksel tatlarından olan kömbenin ana malzemesi haşhaştır. Haşhaş yöremizde yetiştirildiği için, haşhaş günlük hayatımızda birçok çörekte kullanılmaktadır. Haşhaşı bilmeyenler için ifade edeyim: Haşhaşın uyku verici özelliği vardır. Fazla tüketildiğinde uykunuz gelirse şaşırmayın.

Farklı yörelerde kömbeye farklı adlar verildiği de duyulmuştur: Çanak ekmeği, haşhaşlı ekmek, haşhaşlı çörek, haşhaşlı dolama gibi.

Kömbeye asıl tadını veren haşhaş, sürtülmüş olmalıdır.  Sürtülmüş haşhaşın içine bir miktar sıvı yağ konularak kömbemizin ana malzemesini hazırlıyoruz.

Ilık sütün içine şekerle birlikte maya eritilir. İki yumurta, tuz, yoğurt, yağ karıştırılır. Mayalı süt de buna eklenir. Yumuşak bir hamur hazırlanır ve hamur mayalanmaya bırakılır. 15-20 dakika aralıklarla hamur yoğurulur. 45 dakika veya bir saat sonra hamur hazır hale gelir. Hamur 3 mm kalınlığında biraz uzunca açılır. İçine iki yemek kaşığı hazırladığımız haşhaşlı harçtan koyulur. Damak zevkinize göre harcı istediğiniz miktarlarda koyabilirsiniz. Daha sonra hazırladığımız hamuru yuvarlamak suretiyle kıvırırız.

Kıvırdığımız hamuru ister bütün olarak yuvarlarız istersek şekilde gördüğünüz gibi uygun parçalara böleriz.

Parçalar her iki ucundan elle çekilir ve burulur. Yağlı tepsiye yerleştirilir. Daha sonra yumurtanın sarısı ve beyazı birlikte çırpılarak üzerine sürülür. Fırınlanmaya hazır hale gelen kömbelerimizin 30 dakika sonra tadına bakabilirsiniz.

Pişen kömbelerimizi servis tabağında peynir ve zeytinle yada arzuladığınız başka yiyeceklerlerle tüketebilirsiniz. Tabi yanında çayınızı unutmayın. Afiyet olsun! Kömbemizi de unutmayın...

11 views

Eski insanlar hem yüksek yerlere hem de su başlarına yerleşim yeri olarak seçerlerdi.  Kitaplarda “Mürseller  Köyü için sadece Bizanslılardan kalma kalesi vardır.” ifadesinin dışında başkaca bir bilgi yok. Mürsellerin ilk sakinlerinin kimler olduğunu bilmemekle beraber, yöremiz M.Ö 800-500 yılları arasında Perslerin, Etilerin, Yunanlıların, Psidyalıların ve Likyalıların idaresi altında kalmıştır. Büyük İskender doğu seferinde yöremizi de hakimiyetine geçirmiştir. Daha sonra uzun süre Romalıların ve Bizanslıların elinde kalan yöremiz 1071 Malazgirt zaferinden sonra bir daha ayrılmamak üzere Türklerin idaresine girmiştir.

Anadolu Selçuklu Devleti buralara hükümran olmuş, onunda dağılması ile Hamitoğulları hakimiyetinde (1280 ) uzun süre kalmıştır. Köyün ovasının adı Hamit Ovası’dır.  Burdur eski eserler ve müze müdürlüğü Mürseller Köyü’nün Karamanlıdan 90 yıl eski olduğunu bize ifade etmiştir. Köyün çoğu yerinden Bizanslılara ,Romalılara ve Yunanlılara ait üzeri resimli paralar çıkmaktadır.

Osmanlı İmparatorluğunun yükselme devrinde , 1469-1470 yıllarında Fatih Sultan Mehmet Anadolu’daki diğer beylikler gibi Hamitoğulları ve Karamanoğulları beyliklerini ortadan kaldırmıştır.

Tarih Profesörü Sayın Dr. Tuncer BAYKARA miladi 1871 yılı Konya Vilayeti Salnamesinde ,1865 yıllarına ait olduğu tahmin edilen bilgilere göre Mürsellerin 38 haneden, nüfusunun da 143 kişiden ibaret olduğu bildirmektedir. Nufusu 1985 sayımına göre 792 dir. 2011 verilerine göre 335′tir.

Çadır kurup koyun otlattıkları yer günümüzde Karatas Gölü  çevresi olarak bilinir. Bu sülalenin bir kısmı da Payamlı Köyü’nde yerleşikti. Onlara Karaibiramlar denirdi. Karahallıların çocukları hep kız olduğundan her iki köyden soyları yok olmuştur.

Yöremizde Türkler 1211′den sonra büyük yoğunluk kazandılar. Bu Türkmenler kendi boyların reisi olan beylerin yönetiminde idiler. Özellikle yöremiz köylerinin Yazır, Yüreğil, Dodurga, Kayı, Afşar, Bayındır, Büğdüz, Yiva gibi Oğuz boylarının isimlerini taşıması bizimde Oğuz boylarına bağlı bir oba olabileceğimizi güçlendirir. Önceleri kullandığımız kıl haba , üçetek, aynalı boncuklu ağaç beşik, çakşır vb. giysiler Türkmen giysisi, dımıdan da pratik bir Türkmen çalgısıdır.

Mürseller köyü 1950 li yıllara kadar hep çakşır giyilirdi. Buna bayanlarda dahildi. İlk defa çakşır giyen kız çocuklarına “gelinlik olmuşsun “denirdi.  Zenginlerin çakşırları kara garibanların ak çakşır olurdu.

2 views

Karamanlı ilçesinin  Mürseller köyünde yaşayan emekli öğretmen Eşref Yurdasiper, köydeki kültürel değeri olan eski eşyaları toplayarak kültür evinde sergiliyor.

Karamanlı Kaymakamlığı ve Halk Eğitim Merkezi’ nin desteği ile kurulan Kültür Evi‘ nde kültürel değeri olan eşyaları sergilemenin yanında 80 kişiye de halk oyunları kursunun verildiğini belirten emekli öğretmen Eşref Yurdasiper, köylülerin bu konuda kendisine büyük destek olduğunu belirtti.

Topladıkları eşyaların dökümünü de çıkartan Yurdasiper, 95 yıllık elbiseleri, Kurtuluş Savaşı madalyası, eski kapı kilidi, 70 yıllık ev araçları ile tarım aletlerini sergilediklerini belirterek zamanla köylülerin bu tür eşyaları sergilenmesi için kendiliğinden getirmeye başladığını söyledi.

Kültür Evi’ ne anneannesine ait ceketi vererek destek veren köylülerden Ayşe Öcal; dışarıdan gelen yabancılara köylerine ait kültürel eşyaları tanıttıklarını söyleyerek, halk oyunları ve önümüzdeki yıl hazırlayacakları tiyatro ile kültürel varlığımızı korumayı hedeflediklerini belirtti.

Kaynak: Kanal 15

4 views

Mürseller Köyü; Burdur ili, Karamanlı ilçesine bağlı bir köydür. 2011 verilerine göre köy nüfusu 335′tir ve köyde 300 hane bulunmaktadır.

Mürseller Köyü; Burdur il merkezine 45, Karamanlı ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır.

Köyün adı, ‘Musa’ adında bir köy ağasının köye yerleşmesinden gelmektedir.

Eskiden Burdur’un Yeşilova ilçesine bağlı olan Mürseller Köyü, Bademli Köyü ile birlikte,  Karamanlı Karamanlı ilçesine bağlanmıştır.

Köyde 2010 yılından itibaren, ‘Geleneksel Bahar Şenlikleri‘ yapılmaktadır.

Halkın geçim kaynağı tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Ayrıca köyde açık mermer ocağı işletmesi köylünün işsizliğini bir parça olsun gidermektedir.

0 views